بین خانه و مدرسه منزلی قرار داشت که کنار آن یک درخت گز بزرگ بود. وقتی باد به شاخه های این درخت میوزید آهنگ دلنشینی به گوش میرسید. یاد آن دوران بخیر، امروز هر وقت که باد از لابلای شاخه های درختان گز عبور میکند آهنگ دلنشین آن مرا به…

تاریخ شاهد جنگ های بسیاری بین نمایندگان حکومت و نمایندگان باصطلاح دین بوده است. جنگ قدرت بین حکومت و کلیسا، یا پادشاه و پاپ، و یا حاکمان و روحانیون را نمیتوان مستثنی از این قاعده دانست. طبیعتا در سراوان قدیم نیز گاهی اختلاف بین خوانین و ملاها در میگرفت. این…

در دهه سی در کل سراوان فقط یک درمانگاه وجود داشت. این درمانگاه دیوار به دیوار فرمانداری قرار گرفته بود. مردم تمامی احتیاجات درمانی خود را از همین یک درمانگاه تامین میکردند. درمانگاه همیشه شلوغ بود. مردم از کیلومترها فاصله با الاغ یا پای پیاده نزد پزشک می آمدند. در…

در سال 1335 که کلاس ششم ابتدایی بودم و در آنموقع هنوز مدرسه دخترانه وجود نداشت حوا رحمانی و هما آموزگار از دخترهایی بودند که در کلاس ما حضور می یافتند. خانم رحمانی که خواهر مرحوم دکتر رحمانی است جزو اولین بانوان لیسانسیه بلوچ بشمار میرود که سالها بعنوان دبیر…

در آنزمان، حاکم (خان یا سردار)، به قول معروف، تاپ ترین و بعد از آن ملا بالاترین قشر جامعه بلوچستان محسوب میشدند. در سراوان نیز به همین شکل بود. ایندو به روشهای مخصوص امور را اداره میکردند. سردار با اخذ ده درصد از درآمد مردم توان مالی خود را بالا…

در دهه های بیست و سی در بخشان آنطور که به یادم می آید مردم گرسنه بودند و چیزی بنام رفاه اجتماعی و امکانات بهداشتی و پزشکی به مفهوم امروزی وجود نداشت. شخصا شاهد مرگ بعضی از کودکان فامیل و محله بعلت مثلا تب مختصر که امروزه براحتی قابل پیشگیری…

قنوات از حلقه های چاه تشکیل میشد. اولین چاه ها به مادر چاه معروف بودند. بعضی از قنوات بیش از هزار سال قدمت دارند. بعنوان مثال چاهها و قنوات دزک[1] دارای قدمت هزار و دویست ساله هستند. خشم طبیعت گاهی آنقدر زیاد میشد که بارانهای بسیار شدید میبارید. بنظرم در دهه…

من معتقدم شیرین ترین دوره زندگی آدم از بدو تولد تا سن شش سالگی است. پس از آن بچه ها از خانواده خارج و وارد فضای مدرسه میشوند. در این زمان چون بچه ها زیاد آسیب پذیرند خیلی مورد توجه و مراقبت پدر و مادر و اطرافیان قرار میگیرند. اما…

در آنزمان پای برهنه راه رفتن برای ما و دیگران در بخشان عادی بود. کمتر کسی از بچه های بخشان کفش میپوشید. یک روز که پدرم  به منزل آمده بود مرا صدا زد و از من خواست که سریع پیش او بروم. به محض اینکه خدمت پدر رسیدم جعبه کوچکی…