در زمان ما هسته خمیر شده ی خرما را با موادی که باعث اشتهای گوسفندان میشد قاطی میکردند، و آنرا در طول چندین ماه بخورد گوسفندان بخصوص بره ها میدادند. این غذا را گاهی به زور بدهان گوسفند میگذاشتند و گوسفند هم آنرا میخورد تا زمانیکه چاق میشد. این رسم پابندی نام داشت. یادم میاید یکی از همسایه ها آنقدر از این غذا به یکی از گوسفندانش داد که در نهایت معده گوسفند بیچاره ترکید. گوسفندانی که با این وضعیت چاق میشدند را در ماههای بهمن ذبح میکردند. پس از ذبح، گوشت ها به تکه های متفاوت تقسیم میگردید. نوعی مواد همراه با نمک به این گوشتها اضافه میشد و سپس گوشت ها را در اتاقی آویزان میکردند تا کاملا خشک شوند. در ماههای بعد این نوع گوشت را با عدس، باقلا، و یا ماش در دیگ میپختند که طعم آن واقعا خوشمزه میشد. این نوع غذا تباهه نام داشت. چون در آن زمان یخچال وجود نداشت این روش (پابندی) مورد استفاده قرار میگرفت. البته در صورت عدم اطلاع صحیح از روش تهیه تباهه این نوع گوشت آلوده به نوعی کرم خطرناک میشد.
تباهه (یادداشتهای زندگی دکتر محمد رضا طاهری: جلد اول)
دیدگاهتان را بنویسید