مصاحبه کننده : محمد صدیق دهواری
تاریخ : مرداد ماه ۱۴۰۳
زمان : یک ساعت و ۴ دقیقه
زبان گفتگو : فارسی
ویرایش : عارف خدابنده
جور استاد به ز مهر پدر
محمدامیر براهویی نوخط، فرزند برفیخان متولد ۱۳۲۸ و متولد زابل است. او در جوانی از طریق سپاه دانش جذب آموزش و پرورش شد و در چابهار به تدریس پرداخت. در ادامه در سال ۱۳۵۳ برای تحصیل به دانشگاه تربیتمدرس تهران رفته و با پایان دوران دانشگاه مجددا به چابهار برمیگردد.
او از تیره یاگیزهی و از نوادگان سردار ابراهیمخان براهویی است. در خانوادهای از دو قوم بلوچ و زابلی زاده شده و برخلاف اکثر همنسلان خود با گذر از ساختار سنتی رخت فرهنگی به تن کرده است. با فرزند یک روحانی اهل تشیع از خانواده حسینی طباطبایی در زابل ازدواج کرده و چهار فرزند دارد.
امیر براهویی به عنوان معلم تا سال ۱۳۸۰ مشغول به کار بوده است. وی در آخرین سالهای خدمت در دبیرستانهای رزمندگان و باهنر به تدریس پرداخته است. ایشان نزدیک به بیست سال از دوران خدمت خود را در مدارس مختلف زاهدان به عنوان دبیر زیست مشغول بوده و نسلی از جوانان زاهدانی از شاگردان وی به شمار می آیند.
او از سال ۱۳۹۳ و پس از سکته مغزی به آلزایمر مبتلا شده و این گفتگو در شرایطی با او انجام میشود که به لحاظ ذهنی در شرایط مناسبی قرار ندارد. با این حال او در طول گفتگو به بیان خاطراتی از دوران نوجوانی و ابتدای جوانی خود میپردازد. اشتباهات در ذکر اسامی و یا عدم دقت کافی در گفتگو ناشی از سالها بیماری اوست.
معلمان در دهههای پیشین از شرایط معیشتی مناسبی برخوردار نبودند. با اینحال عمدتا به معلمی به عنوان تنها شغل نگاه میکردند و از این روست که هنوز نوستالژی برخی معلمان دهههای ۶۰ و ۷۰ شمسی در خاطر کودکان دهههای ۵۰ و ۶۰ مانده است.
او در طول گفتگو با اشاره به حکایتی از گلستان سعدی به شعر “جور استاد به ز مهر پدر” اشاره میکند. هنوز نیز بسیاری از دانشآموزان دههها پیش از او به نیکی یاد میکنند و رابطهای دوستانه با وی دارند. شاید اگر بتوان به یک ویژگی مشخص در امیر براهویی اشاره نمود، همین که در کنار معلمی برای بسیاری از دانشآموزان خود نقش پدری نیز ایفا نموده است.
شاید اگر مجالی بود و چنین گفتگویی یک دهه پیش صورت میگرفت خاطرات ارزشمندی از تاریخ و هویت زاهدان بازگو میشد. این موضوع به ما یادآوری میکند باید فرصتها را برای مستندسازی خاطرات جمعی مردم بیشتر مغتنم شمرد.
متن از محمد صدیق دهواری
دیدگاهتان را بنویسید