پدر و عمو زندگی مشترک صمیمانه ای داشتند. آنها هر ملک و اموالی که میخریدند مشترکا بنام خود میکردند. هرگز پدر و عمو ناهار را بدون همدیگر و به تنهایی صرف نمیکردند. گاهی پدر آنقدر گرسنه میشد که مادر اصرار میکرد که غذا بخورد ولی او به محل بادگیران جائیکه مشرف به مسیر بخشان و شستون بود میرفت و چشم براه میماند تا آمدن عمو ابراهیم را از دور ببیند. با ورود عمو ابراهیم سفره پهن و غذا میل میشد. این دو برادر مسافرت با هم میرفتند، برای بازدید زمینها و باغها با هم به نخلستان میرفتند، و بدون مشورت با یکدیگر کسی را برای مهمانی یا شب نشینی دعوت نمیکردند. اما بعضی از جمله حاج مهنا که آن موقع رئیس آموزش و پرورش سراوان بود پیشبینی میکرد که ارتباط این دو برادر همیشه به خوبی پیش نخواهد رفت. وی معتقد بود که در آینده بر سر تقسیم املاک بین فرزندان و دامادهای این دو برادر درگیری بوجود میاید و آن زندگی دوستانه و شیرین آنها که زبانزد خاص و عام است در معرض خطر قرار خواهد گرفت.
اولین داماد پدر حاج کریم بخش گلدرزهی و اولین داماد عمو حاج محمد حسن طاهری بودند. هر دو در زمان خود از افراد شاخص سراوان بشمار میرفتند. خداوند آنها را رحمت کند. سپس دامادهای بعدی وارد خانواده شدند. حضور دامادها در زندگی پدر و عمو، دانسته یا ندانسته، گاهی موجب سوء ظن نسبت بهمدیگر میشد. بالاخره هر انسانی حتی اگر عاقلترین و داناترین هم که باشد بنحوی تحت تاثیر دامادها و فرزندان قرار خواهد گرفت و این امریست طبیعی. بنابراین گاهی اختلاف نظر بین پدر و عمو پیش می آمد که بعضی وقتها موجب تزلزل در روابط آنها میشد. البته پدر و عمو انسانهای صبوری بودند. هر گونه تحریک علیه اتحاد همدیگر را بنحوی خنثی میکردند که این اتحاد از هم نپاشد. آنها زندگی خود را تقریبا بهمین شکل تا پایان پیش بردند و اجازه ندادند که دیگران دوستی و برادری آنها را بهم بزنند. همچنین، خوشبختانه، بجز چند مورد خاص یا جزئی تاکنون (1396) که سالها از آن دوران میگذرد روابط فرزندان و دامادهای این دو برادر همچنان خوب و دوستانه است.
دیدگاهتان را بنویسید