دقیق به یاد ندارم، شاید چهار یا پنج ساله بودم که یک روز من و ماه بانو خدمتکار منزل بیرون رفتیم. ماه بانو مرا به دیم کلا (جلو قلعه) زمینی مسطح و مشرف به مسجدی که پدرم پیشنماز آن بود برد. همه چیز در آنجا برایم عادی بنظر میرسید. اما تنها چیزی که در نگاه اول توجه مرا عجیب به خود جلب کرد اتومبیلی بود که در آنجا پارک شده بود. از آنجائیکه هیچکس در آنزمان بخصوص در روستای دور افتاده ایی مثل بخشان ماشین نداشت دیدن این وسیله برایم بسیار جالب بود. آن اتومبیل متعلق به یکی از ارگانهای دولتی بود، ولی با آن سن کمی که من داشتم نفهمیدم که متعلق به کدام ارگان بود.
✍ احمد رضا طاهری. یادداشتهای زندگی دکتر محمد رضا طاهری: جلد اول (۱۳۲۴-۱۳۴۶)، انتشارات نسیم حجاز ۱۳۹۷.
دیدگاهتان را بنویسید