در فضای باز و دلنشین بخشان بازیهای جالبی صورت میگرفت.
یکی از آن بازیها آنجلاسکی[1] نام داشت. در این بازی بچه ها بعد از زدنهای ملایم به همدیگر بلافاصله به طرف درختان خرما میدویدند و از آنها بالا میرفتند. کسی که ضربه میخورد سریع بدنبال ضارب میدوید تا وی را قبل از آنکه از درخت بالا برود بگیرد.
بازی کپگ[2] یک سرگرمی دیگر بود. این بازی معمولا عصرها یا شبهای مهتابی صورت میگرفت. در این بازی بچه ها به دو گروه چند نفری تقسیم میشدند و مقابل هم قرار میگرفتند. یک پا را با دست میگرفتند و با پای دیگر به طرف گروه مقابل حرکت میکردند و بچه های گروه مقابل را دست میزدند. هر گروه این کار را به نوبت انجام میداد. هر شخصی که از گروه مقابل دست میخورد بازی را میباخت و از میدان بیرون میرفت. در واقع در این بازی گروهی به گروه دیگر حمله میکرد و هر گروه که تعداد بیشتری از گروه دیگر را حذف مینمود برنده میشد.
——-
[1] Anjelaski
[2] Kapag
✍ احمد رضا طاهری. یادداشتهای زندگی دکتر محمد رضا طاهری: جلد اول (۱۳۲۴-۱۳۴۶)، انتشارات نسیم حجاز ۱۳۹۷.
دیدگاهتان را بنویسید