شرایط جدید پس از انقلاب 1357 با شرایط قبل از آن تفاوتهای زیادی داشت و لذا در بسیاری از موارد نیاز به تجدید نظر بود. اکثر مدیران به قوانین و مقررات تسلط نداشتند و بسیاری از کارمندان و کارشناسان بهدلیل شرایط انقلابی، از کار برکنار، بازخرید یا بهصورت اجباری بازنشسته شده بودند. از سوی دیگر، کارکنان انقلابی جدید نیز از دانش کافی و تجربه مدیریتی برخوردار نبودند. به همین دلیل، من اغلب از مدیران کل درخواست میکردم که کارمندان مالی خود را برای آموزش به ذیحسابی نزد ما بفرستند.
پیمانکاران نیز از وضعیت ناراضی بودند و اغلب کارفرمایان را مورد نقد قرار میدادند. بهدلیل تورم روزافزون، برخی از پیمانکارانی که قبل از انقلاب پروژه داشتند، نمیتوانستند این تورم را تحمل کنند. خوشبختانه یکی از کارهای مهمی که در اوایل انقلاب اسلامی توسط شورای انقلاب در سال 1358 به تصویب رسید، «لایحه قانونی واگذاری اختیارات فنی به استانها» بود. این لایحه به تشکیل شورای فنی برای رسیدگی به مسائل عمرانی، بهویژه مشکلات پیمانکاران و ارائه رهنمودهایی برای انجام امور در استان منجر شد. اعضای این شورا عبارت بودند از: معاون عمرانی استاندار، رئیس سازمان برنامه و بودجه، ذیحساب طرحهای عمرانی استان (اینجانب)، مدیرکل مسکن و شهرسازی، مدیرکل راه و ترابری، مدیرکل کشاورزی و عمرانی روستایی، دبیر کمیته جهاد سازندگی، مدیرعامل سازمان منطقهای بهداری و بهزیستی، مدیرعامل سازمان آب منطقهای، مدیرعامل سازمان برق منطقهای و مدیرکل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس.
گرچه کارهای خوبی توسط این شورا صورت می گرفت، اما نتایج چندان موفقیتآمیز نبود. به نظر میرسید این شورا میتوانست بهتر عمل کند. اوضاع استان چندان جالب نبود و به همین دلیل، علاوه بر شورای فنی فوق، من به استاندار پیشنهاد یک هیأت سه نفره دادم تا به کمک شورای فنی مشکلات را کاهش دهد. طرح من در شورای اداری استان به ریاست استاندار بهطور رسمی مورد تصویب قرار گرفت. دستورالعمل هیأت سه نفره که توسط من نوشته شده بود، مصوبه شورای انقلاب را در خصوص شورای فنی استان تحتالشعاع قرار میداد. این هیأت سه نفره (استاندار یا معاون عمرانی ایشان، رئیس سازمان برنامه و بودجه و من بهعنوان ذیحساب طرحهای عمرانی استان) فعالیتهای خود را آغاز کرد و نسبتاً رضایتبخش عمل میکرد. علاوه بر شرح وظایف هیأت سه نفره، یک دستورالعمل برای چگونگی اجرای آن نیز تنظیم کردم و به تأیید استاندار رساندم. لازم به ذکر است که وظایف این هیأت سه نفره مغایرتی با مصوبه شورای انقلاب و قوانین کشور نداشت. در واقع، میتوانم ادعا کنم که در سالهای اول، دوم و سوم پس از پیروزی انقلاب اسلامی، بهدلیل نهادینه نشدن و عدم تسلط مجریان به قوانین و مقررات مالی، ابتکار عمل بسیاری از امور، بهویژه طرحهای عمرانی در سیستان و بلوچستان در دست من بود. البته استاندار از من حمایت میکرد.
یادداشتهای زندگی دکتر محمد رضا طاهری: جلد سوم (1357 – 1369). انتشارات کتاب بلوچ، 1402.
دیدگاهتان را بنویسید