پس از پایان دوره آموزشی پیش از خدمت، همه ما سیصد نفر را میان حوزههای مالیاتی مختلف در سراسر تهران تقسیم کردند. نخستین حوزه مالیاتی من در کاخ وزارت دارایی در خیابان ناصرخسرو قرار داشت.
تقریباً به مدت یک سال در این ساختمان مشغول بکار شدم. عنوان سمت سازمانی بنده «کمک ممیز مالیاتی» بود. مقامات بالاتر از این سمت به ترتیب عبارتاند از: ممیز، سرممیز، ممیز کل و مدیر کل مالیاتهای تهران.
نحوه انجام کار اینجانب تحقیق و بررسی و تهیه گزارش وضعیت مالی همه مودیان[1] محدوده مالیاتیام بود.
بنده درآمد مودیان اعم از مغازهداران، بازرگانان، صاحبان املاک و هرگونه درآمدی که در حوزه کاری اینجانب توسط اشخاص حقیقی و حقوقی به دست میآمد را تعیین و بر اساس درآمد مالیات افراد را مشخص مینمودم و سپس گزارش کار را تقدیم ممیز مالیاتی میکردم.
ایشان نیز این فرایند را به تأیید نهایی سرممیز مالیاتی میرساند. در صورتی که پرونده مورد اعتراض مؤدی واقع میشد به اتفاق مؤدی نزد ممیز کل میرفتیم و معمولاً ممیز کل برای ختم پرونده مقداری را که ممکن بود تخفیف میداد.
اگر مؤدی به تخفیف راضی نمیشد پرونده نزد هیات های حل اختلاف بدوی و تجدید نظر ارسال میگردید. در موارد استثنایی اگر مؤدی به رأی کمیسیون تجدید نظر تمکین نمیکرد پرونده به شورای عالی مالیاتی ارسال و در این مرحله پرونده قطعی میشد.
[1] یعنی کسی که مالیات خود را ادا میکند.
احمد رضا طاهری. یادداشتهای زندگی دکتر محمد رضا طاهری: جلد دوم (۱۳۴۶-۱۳۵۷). انتشارات کتاب بلوچ، ۱۳۹۹.
دیدگاهتان را بنویسید