از گذشتگان اطلاعات دقیقی در دست نیست. متاسفانه در خصوص طایفه ما (ملازهی) تاکنون کسی تحقیق و پژوهش ننموده، اما دو مسئله مشخص است و آن اینکه اجداد و نیاکان بنده بدون استثنا ملا و اصالتا بلوچ بوده اند.
ملا تراب، ملا عبدل، ملا عبدالرحمان و ملا شیر محمد، بترتیب نیاکان پدری ام هستند. ملا شیر محمد، پدر بزرگ بنده بوده است. اما من وی را ندیده ام. نه تنها من، بلکه پدرم نیز پدرش را ندیده است.
پدرم میگوید <<وقتیکه یک ساله بوده پدرشان ملا شیر محمد دار فانی را وداع کرده است.>> ملا شیر محمد دارای سه پسر بنامهای لعل محمد (خان عمو)، عطاء محمد (پدرم)، و ابراهیم (عمو) بوده است.
ملا لعل محمد (عموی بزرگ) سه بار ازدواج نموده که حاصل این ازدواجها دوست محمد و محمد رحیم بوده اند. لازم به ذکر است که نام خانوادگی از زمان رضا شاه معمول گردید. قبل از آن مردم همدیگر را بنام طایفه میشناختند. لذا وقتیکه این سه برادر (لعل محمد، عطاء محمد، ابراهیم) تصمیم میگیرند که برای خود نام خانوادگی انتخاب کنند هر یک از آنها نامهای فامیلی مختلفی برای خود ثبت میکنند. لعل محمد “یوسفی”، عطاء محمد “طاهری بخشانی”، و ابراهیم “مجتهدی” را انتخاب مینمایند. اما بعدها عمو ابراهیم نام خانوادگی خود را به “طاهری بخشانی” اصلاح میکند. این سه برادر در زمان خویش جزء اشخاص مطرح سراوان محسوب میشدند. ملا لعل محمد، فرزند ارشد، در روستای هوشک زندگی میکرد. وی سالها پیشنماز مسجد هوشک بود. لعل محمد در سال 1358 به خاطر کهولت سن وفات میکند.
برخلاف اینکه جد پدری را ندیده ام، اما خاطراتی از جد مادری به یاد دارم. پدر بزرگ مادری ام نواب خان نام داشت. وی مردی قد بلند و قوی هیکل و مهربان و خوش اخلاق بود. مغازه ای در بخشان داشت که تنقلات و چیزهای متفرقه میفروخت. هر وقت به مغازه پدر بزرگ میرفتیم یا اینکه خودشان ما را به مغازه میبرد مقداری تنقلات و شیرینیجات به ما میداد.
✍ احمد رضا طاهری. یادداشتهای زندگی دکتر محمد رضا طاهری: جلد اول (۱۳۲۴-۱۳۴۶)، انتشارات نسیم حجاز 1397.
دیدگاهتان را بنویسید